حسين عطوف: سخن از شان و منزلت فاطمه (س) بسیار بوده و هست. شاید در شان فاطمه زهرا اولین جمله زیارت نامه او که در زیارت هیچ امام دیگری نیامده همین بس باشدکه:

 «يا ممتحنة، امتحنك اللَّه الذى خلقك قبل ان يخلقك، فوجدك لما امتحنك صابرة»

 ای آزموده ! خدایی که تو را آفرید، پیش از آنکه تو را بیافریند، آزمودت. پس تو را در برابر آزمایشش شکیبا یافت...

و یا از امام حسن عسکری (ع) که فرمود:نحن حجه الله علی الناس و فاطمه حجه علینا   ما حجت خدا بر مردمیم و فاطمه (س) حجت ماست. (اطیب البیان ج ۱۳ ص ۲۳۵)

اما آنچه فاطمه (س) را در کنار همه عظمتش نمونه یک پیامبر کرده انقلابی است که در قبال انحراف و بدعت مسلمانان منافق، بعد از وفات پیامبر (ص) شروع کرد و البته نشانه های آن به کرات قبل از وفات پیامبر (ص) آشکار شده بود. بدعتی که اکنون پس از پانزده قرن همچنان پابرجاست و عامل اصلی تفرقه مسلمین. انقلاب فاطمه (س) از آن لحاظ منحصر به فرد است که در حالی حرکتش را آغاز می کند که حتی علی (ع)  با درک صحیح شرایط سکوت و انزوا اختیار کرده و دیگر صحابی همچون مقداد و سلمان و ابوذر و... نیز در فشار شدید خلیفه و اطرافیانش قرار دارند. در این نوشته سعی شده تا تلاش پیامبر (ص) و فاطمه زهرا (س) برای استقرار جانشینی علی (ع) و در حقیقت بنیان حکومت اسلامی با محوریت ولایت معصوم بر مردم و تلاش های مخالف آن نشان داده شود.

 الف: قبل از وفات پیامبر

 2-   حجة الوداع (سال دهم هجری) : پیامبر (ص) به دستور خداوند، در غدیر، علی (ع) را صراحتا جانشین بعد از خود معرفی می کند و مردم با علی (ع) بیعت می کنند. جالب آن است که طبری در کتاب خود حدیث غدیر را از عمربن خطاب هم روایت کرده است. این حادثه مهم و بیعت مردم با علی (ع) منکری در تاریخ ندارد.

3-بعد از واقعه غدیر و در راه بازگشت به مدینه گروهی دوازده نفری به جان پیامبر (ص) (و شاید علی) سو قصد می کنند و پیامبر (ص) از قبل از ماجرا آگاه می شود. به شواهد مختلف سوقصد کنندگان از کفار و دشمنان خارجی نبوده و از نیروهای داخلی بوده اند. برخی تاریخ نویسان به شیوه عجیبی از ذکر نام آنان خودداری می کنند. 
   4-   آغاز بیماری رسول خداست. پیامبر(ص) تصمیم به اعزام سپاهی به موته دارد. سپاه مرکب از قدیمی ترین صحابه و دیگر انصار است. بازهم در تاریخ نامی از علی(ع) در سپاه مشاهده نمی شود. در میان این همه صحابه با سابقه و مسن، پیامبر (ص) اسامه را فرمانده انتخاب می کند. کسی که سن او در تاریخ هفده تا بیست سال معرفی شده است. اعتراض برخی صحابی و خصوصا عمر آغاز می شود و پیامبر (ص) با خشم می فرماید: او لیاقت امیری لشکر را دارد. در بستر بیماری نیز می فرمود : «انفذوا جیش اسامه». آنقدر سستی کردند تا پیامبر (ص) رحلت کردند. حتی پس از خلیفه شدن ابوبکر و اعزام این سپاه به فرماندهی اسامه، عمر به فرمانده بودن او همچنان اعتراض می کرد. در کلمات امیرالمومنین آمده است که هدف از فرستادن این سپاه، تثبیت ولایت آن حضرت بوده است. کمی سن از جمله ایراداتی بود که عمر به خلافت علی (ع) هم می گرفت و به نظر می رسید پیامبر (ص) با آینده نگری خاصی چنین تدبیر کرده بودند.

5-   حادثه یوم الخمیس که در دوماه پایانی زندگی پیامبر (ص) رخ داد. پیامبر (ص) در بستر بیماری کتاب و دوات می خواهد تا چیزی بنگارد تا پس از او امت گمراه نگردند ولی عمر بن خطاب با بیان اینکه «این مرد گرفتار تب شده (و هذیان می گوید) و کتاب خدا مارا کفایت می کند» از این کار ممانعت کرد.

6-   نگرانی از اوضاع آینده حکومت اسلامی حتی در رفتار و گفتار پیامبر (ص) کاملا مشخص است. پیامبر (ص) در روزهای آخر به قبرستان می رود و با گورهای خاموش نجوا می کند: «خوب بیاسایید که حال شما از این قوم بهتر است.» هر چه به مرگ نزدیک تر می شود نگرانی بیشتر در سخنان پیامبر (ص) شنیده می شود: « پاره های شب سیاه روی آورده اند و به دنبال هم از راه می رسند.» 

  ب: پس از رحلت پیامبر:

 7-   ضربه ای سخت به علی (ع) و خصوصا فاطمه (س) وارد شده است. هنوز کفن و دفن پیامبر (ص) تمام نشده که خبر ضربه ای عمیق تر به خانه علی (ع)  می رسد. اهل نفاق، نقاب برانداخته اند. ابوبکر جانشین پیامبر (ص) شده و مردم در حال بیعت با او هستند !

ابن قطیبه در کتاب الامامه و السیاسه می نویسد علی بعد از این واقعه به مسجد رفت و با مهاجرین در این باره اتمام حجت کرد و علت این حادثه را پیروی صحابه از هوی و هوس خواند. دیگر یاران نزدیک علی (ع) نیز با خطابه هایی مردم را از این انحراف برحذر می داشتند. این اتمام حجت ها به شکلی تأثیر گذار بود که نقل شده ابوبکر سه روز از خانه خارج نشد.

 از طرفی عمر شمشير به كمر بسته و دور شهر مدينه مى‏چرخيد و مى‏گفت: با ابوبكر بيعت شده است، بشتابيد به بيعت كردن با او و مردم از هر طرف براى بيعت مى‏آمدند...

 8-  حکمت همه تلاش ها و اتمام حجت های پیامبر (ص) در اواخر عمرشان هویدا می شود. اینک وقت ابتلا و آزمایشی دیگر برای امت پیامبر (ص) است. همه در حال بیعتند و عمر خوب می داند که بزرگترین مانع، خانه علی (ع) است که اینک دوستداران فاطمه (س) همچون سلمان، ابوذر، عمار، مقداد و بلال در آنجا جمع شده اند. او از این تنها نقطه مقاومت در برابر حکومت جدید سخت خشمگین است. او که برای استقرار قدرت در دست ابوبکر تلاش بسیار کرده است و همه سدها را از پیش پا برداشته است اکنون نمی تواند تحمل کند در این خانه، گروهی به عنوان سرپیچی از بیعت سر باز زده اند و چنین کانون مقاومتی را تشکیل داده اند. عمر در حالیکه فاطمه (س)، پاره تن پیامبر، سیده زنان عالم، پشت در است او و اهل خانه اش را تهدید به آتش زدن می کند! آنجا در خانه ای است که پیامبر آنجا می ایستاد و می فرمود : السلام علیکم یا اهل بیت النبوة و اذل دخول می گرفت ... کار به  شکستن و باز کردن در با لگد می رسد در حالیکه هنوز فاطمه، باردار، پشت در است... و شد آنچه که شد...

9-  ـ علی؟ آری، اما او هنوز جوان است. بگذار چندی بر او بگذرد!

-   علی؟ آری، اما او مرد شمشیر است و پارسایی و دانش. از سیاست چیزی نمی داند شجاع است اما علم جنگ ندارد!

-   علی؟ آری، اما فعلا مصلحت نیست. خیلی دشمن دارد. او در جنگ های عصر پیغمبرافراد بسیاری از خانواده ها ی بزرگ و بانفوذ عرب را کشته. این کینه ها هنوز گرم است. مصالح ایجاب نمی کند.

-   علی؟ او از خودش زیاد ستایش می کند!

-   علی ؟ آری اما .... اما.... اما .....

10- انگار برای عمر کافی نیست. ابوبکر را قانع به تحریم اقتصادی خاندان علی (ع) می کند. امیرالمومنین (ع) بعدها در نامه خود به عثمان بن حنیف می نویسد :«از همه آنچه آسمان بر آن سایه انداخت، تنها  فدک در دست ما بود.» ابوبکر در روایتی که فقط انگار خود او تنها از پیامبر شنیده نقل می کند که پیامبران از خود ارث باقی نمی گذارند. استدلال های محکم فاطمه در این رابطه از آیات قرآن را گوش شنوایی نیست و فدک، هدیه پیامبر (ص) به فاطمه، به نفع حکومت مصادره می شود.  
 
 11- علی (ع) به مصلحت جامعه مسلمین و جلوگیری از تفرقه، تصمیم به سکوت گرفته بود.  دلیل و حکمت این سکوت بعدها بارها مورد اشاره علی (ع) قرار گرفته است. در جایی با اشاره به این فرمود: میوه نارس چیدن مانند کشت در زمین غصبی دیگری بی بهره است.

امام در خطبه 3 نهج البلاغه که به خطبه شقشقیه معروف و درددل های امام از ماجرای سقیفه و غصب خلافت است می فرماید:

«(پس از سقیفه) در این اندیشه بودم که آیا با دست تنها برای گرفتن حق خود به پاخیزم و یا در این محیط خفقانزا در تاریکیی که به وجود آوردند صبر پیشه سازم ؟ صبری که پیران را فرسوده، جوانان را پیر و مردان با ایمان را تا قیامت و ملاقات پروردگار اندوهگین نگه میدارد ... صبر کردم در حالی که گویا خار در چشم و استخوان در گلویم مانده بود و با دیدگان خود مینگریستم که میراث مرا به غارت میبرند.»

 همچنین در  خطبه 217 نهج البلاغه با مضمونی مشابه  میفرماید: «به اطرافم نگریستم. دیدم که نه یاوری دارم و نه کسی که از من دفاع و حمایت کند جز خانوادهام که مایل نبودم جانشان به خطر بیفتد. پس خار در چشم فرو رفته دیده بر هم نهادم و با گلوی استخوان در آن گیر کرده جام تلخ را جرعه جرعه نوشیدم و در فرو خوردن خشم در امری که تلختر از گیاه حَنظَل و دردناکتر از فرو رفتن تیزی شمشیر در دل بود شکیبایی کردم. » 

12- فاطمه (س) در قبال دفاع در برابر مصادره فدک شکایت خود را در مجمع عمومی مسلمین یعنی مسجد مطرح می کند چراکه این شکایت تنها برای فدک و یک مساله شخصی نبود. فاطمه (س) در مسجد چنان خطبه غرایی ایراد کرد که برخی مورخان در انتساب آن به ایشان تردید کرده اند! در ابتدای خطبه، فاطمه (س) چنان ناله ای سر داد که مجلس را لرزاند و حاضران به گریه افتادند. سپس مدتی خاموش ماند تا مردم آرام گرفتند آنگاه سخن آغاز کرد. این خطبه آتشین توسط ابوالفضل احمدبن ابی طاهر (متوفای280 ه.ق) در کتاب بلاغات النساء آورده شده است. ابی طاهر می نویسد: من پیرمردان آل ابوطالب را دیدم که این خطبه را از پدران خود نقل می کردند و به فرزندان خویش تعلیم می دادند.

 13- اینها قسمتی از آتش دل دختر پیامبر (ص) است که در مسجد بر سر مردم فرود می آمد:

 ابن ابی الحدید معتزلی مینویسد: «از علی بن فارقی مدرس مدرسه غربی بغداد پرسیدم: آیا فاطمه راست می گفت؟ گفت: آری. گفتم اگر راست می گفت چرا فدک را به او بازنگرداندند؟ با لبخندی گفت: اگر آن روز (خلیفه) فدک را بدو میداد فردا خلافت شوهر خود را ادعا می کرد و او هم نمی توانست سخن وی را نپذیرد چراکه قبول کرده بود دختر پیامبر (ص) هرچه می گوید راست است!»

زنان به عیادت او می آیند. او باز خطبه می خواند و باز هم آتشین. چنان خطبه ای که  سويد بن غفله گويد: زنان سخنان آن حضرت را براى شوهرانشان بازگو كردند، گروهى از مهاجرين و انصار براى عذرخواهى نزد ايشان آمده و گفتند: اى سرور زنان، اگر على اين مطالب را قبل از بيعت با ابوبكر برايمان مى‏گفت كسى را بر او ترجيح نمى‏داديم! آن حضرت فرمود:

 16- ابوبکر و عمر هم برای عیادت آمدند ! فاطمه (س) ابتدا آنها را راه نمی دهد ولی به اذن علی (ع)  اذن داد. فاطمه (س) رو به آنها می گوید: نشیده اید که پدرم فرمود فاطمه پاره تن من است هرکه او را بیازارد مرا آزرده است؟ گفتند: چنین است! فاطمه (س) گفت: «خدا و فرشتگانش را گواه می گیرم که شما مرا آزردید و من از شما ناخشنودم و اگر رسول خدا را ببینم از شما دو نفر نزدش شکایت می کنم.» آنان از خانه او بیرون رفتند. این اتمام حجت به گونه ای سنگین بود که برخی مورخین این ملاقات را نفی کرده و برخی به گونه دیگر روایت کرده اند که ابوبکر در این ملاقات، فاطمه (س) را خشنود کرد!

فاطمه (س) ، کسی که تا آن زمان کمتر کسی سخنی از زبان او شنیده بود، در مسجد خطبه خواند و در بستر هم. برخی زنان به ملاقات او می آیند  و مردان  از احوال او کاملا باخبرند و انگار او در این حرکت همچون پیامبری در حال ابلاغ و انذار و تذکر است. او به درستی از جایگاه خویش در ابلاغ این رسالت آگاه است. او از یک سو به شدت مورد توجه رسول خدا بوده است و پیامبر (ص) از او به عنوان پاره تن خود یاد کرده و از سوی دیگر برخورد و محدود کردن او به واسطه حرمت و جایگاه خاصش در بین مردم کار ساده ای نبود و فاطمه (س) نیزکه میراث پیامبر (ص) را در تشکیل حکومت اسلامی ولایی در خطر می دید با همه وجود در پشتیبانی از ولایت در طول تاریخ، تنها وارد صحنه شد.

الذینَ ضَلَّ سَعیهُم فی الحَیوهِ الدنیا و هم یحسَبون اَنّهم یحسِنون صُنعا ؛سوره کهف آیه 104. (زیانکارترین مردم کسانی هستند که عمرشان را در راه دنیای فانی تباه کردند و به خیال باطل می پنداشتند که نیکوکاری می کنند) .

فاطمه (س) بنیانگذار نهضتی است که هنوز ادامه دارد. او با ارائه خطبه های خود جبهه هایی راگشود تا پس از رحلت رسول خدا، اسلام و حاکمیت اسلام در تاریخ گم نشود و آرام آرام معنی خود را بیابد. جبهه ای که او گشوده همچنان در حال پیشروی است.

او از کودکی، بزرگ زیست و در راه پیامبر (ص) با بصیرتی ولی گونه در مبارزه با جبهه نفاق و حمایت از حکومت ولایی لحظه ای از پا ننشست. او نمونه بارز یک زن در همه ابعاد است. مظهر یک همسر، یک مادر، و مظهر یک زن مبارز و مسئول در برابر زمانه و سرنوشت جامعه و آینده حکومت اسلامی. وی خود یک «امام» است. نمونه یک تیپ ایده آل برای زن، یک اسوه.

 نقل شده علی (ع) در مسجد بود که خبر شهادت فاطمه را به او رساندند. از مسجد پیامبر تا خانه فاطمه فاصله بسیار کوتاه بود. علی در این راه کوتاه سه بار از صورت به زمین می خورد. زمین خوردن علی را هیچ کس نه قبل از این حادثه دیده بود و نه بعد از آن دید.

 دکتر شریعتی در کتاب فاطمه فاطمه است می گوید:

پایگاه اینترنتی نیلکا که به سازمان های اطلاعاتی رژیم صهیونیستی نزدیک است با انتشار گزارشی مبسوط، جزئیات یک طرح محرمانه برای براندازی دولت بشار اسد در سوریه را افشا کرد.
پایگاه نیلکا نوشته است که بندربن سلطان و جفری فیلتمن با همکاری هم طرحی برای ساقط کردن اسد تهیه کرده اند. این طرح در سال 2008 با دو میلیارد هزینه تهیه شده و کاملاً با تحولات سوریه انطباق دارد.
نیلکا می نویسد: در این طرح از نظر راهبردی به سوءاستفاده از تمایل قانونی مردم برای آزادی و تبدیل تمایلات آنها به انقلاب علیه نظام از طریق متقاعد کردن آنها به بسته بودن راه اصلاح از داخل نظام و ضرورت انقلاب فراگیر و همچنین استفاده از عبارات جذاب و مورد توافق مردم تکیه شده است. از نظر تاکتیکی این طرح سوریه را به 3 منطقه (شهرهای بزرگ، شهرهای کوچک و روستاها) تقسیم و 5 باند ایجادکرده است.
باند نخست که محرک اصلی است از جوانان تحصیل کرده و بیکار تشکیل شده که به صورت غیرمستقیم به صحنه کشانده می شوند.
باند اراذل و اوباش از قانون شکنان و افراد دارای جرائم سنگینی تشکیل می شود که از مناطق دور دست به مناطق درگیری آورده می شوند و ترجیحاً افراد غیرسوری هستند.
باند فرقه گرایان که از جوانان زیر 22 سال که دارای تحصیلات کمتری هستند تشکیل شده و باند اصحاب رسانه که از رهبران نهادهای جامعه مدنی که توسط اروپا و نه آمریکا تامین مالی می شوند تشکیل شده است.
باند سرمایه داران که از تاجران و صاحبان شرکت ها، بانک و مراکز تجاری فقط در دمشق حلب و حمص تشکیل شده است.
در این طرح درباره شیوه استفاده از این گروه ها و برقراری ارتباط بین آنها آمده است: از آرمان و بلندپروازی جوانان در باند نخست با عبارت های جذاب سوءاستفاده می شود مانند:
- باید رای داشته باشی، ایجاد تغییر فقط با زور امکانپذیر است، آینده در دست توست، علت این وضع سکوت توست.
از توانایی های باند اوباش به روش های زیر استفاده می شود:
آموزش قتل حرفه ای مانند تیراندازی از راه دور و قتل در کمال خونسردی، آموزش به آتش کشیدن ساختمان های دولتی با سرعت و با استفاده از مواد با قابلیت اشتعال بالا، آموزش نفوذ به زندان ها ومراکز پلیس و ساختمان های امنیتی، باند فرقه گرایان باید از روش های زیر موردسوء استفاده قرار گیرد تحریک احساسات آنها برای حمایت یا مخالفت با رئیس جمهور از طریق زور، تاکید بر اینکه طائفه های آنها در شرایط تهدید قرار دارند، جا انداختن مفاهیم استفاده بیش از حد از زور علیه دیگران، متقاعد کردن آنها به اینکه هر کسی که در هر چیزی با آنها مخالفت کند خائن است، سوءاستفاده از سن و سال کم آنها و کمبود دانش و اطلاعات و رساندن آنها به مرحله آمادگی برای هر کاری،از توانایی رسانه ها برای تأثیرگذاری بر افکارعمومی به روش های زیر استفاده می شود: فراهم کردن امکان ارتباط آنها با تلفن های ماهواره ای که نمی توان آنها را زیر نظر گرفت یا قطع کرد، معرفی آنها به عنوان افرادی میهن پرست که با نظام مخالف نیستند و فقط خواستار جامعه مدنی هستند، تهیه تیم های آموزش دیده و آشنا با فناوری های اطلاع رسانی جدید روی اینترنت برای ارتباط با مردم،برگزاری نشست های دوره ای و یکسان سازی نظرات آنها طوری که با هم اختلاف نداشته باشند.
از باند پنجم به عنوان باند سرمایه با استفاده از نگرانی آنها نسبت به مال و ثروتشان به شیوه های زیر استفاده شود:
برقرار کردن ارتباط تاجران با مسئولان تجاری سفارتخانه های غربی تحت پوشش روابط تجاری، برگزاری مراسم با حضور مسئولان تجاری و تنظیم قرارداد میان آنها و کشورهای خلیج فارس، نفوذ به زندگی خصوصی آنها و کسب اطلاعات برای باج خواهی و زورگیری، تحریک آنها با برگزاری نشست هایی علیه نظام حاکم و ایجاد افکاری در آنها در این باره که این کشور کشور شماست اما دیگران بر شما حکومت می کنند. اسد با گرفتن مالیات از شما دزدی می کند ثروت های شما در خطر است و باید به خارج از سوریه منتقل شود. زیرا نظام فرو خواهد پاشید و ما کاری می کنیم که شما بعد از فروپاشی آن بر کشور حکومت کنید. این طرح در مرحله اجرایی شامل چند سناریو است که جزئیات دقیق نحوه آغاز و انجام فعالیت ها را معین می کند.
مراحل اجرایی چنین است:
1- باند «محرک و اولیه»: اگر شخصی مورد هدف قرار گرفت مقادیر کمی پول در اختیار او قرار می گیرد. یک خودروی اجاره ای، یک تلفن همراه و اینترنت در اختیار او قرار داده می شود و از او خواسته می شود به دنبال افراد دیگری مشابه خود باشد و این اقدامات برای آنها نیز تکرار می شود. وقتی تعداد جوانان در شهرهای بزرگ به 5000 نفر در شهرهای کوچک به 1500 نفر و در روستاهای بزرگ به حدود 500 نفر رسید آنها شروع به اعلام تمایل خود برای آغاز اصلاحات می کنند. در این مرحله باید از گفتن هر سخنی که تعرض به هر یک از طرف ها باشد خودداری کرد.
2- حرکت در خیابان در میان جمع هایی مانند بازارهای شلوغ و مساجد بعد از نماز و کوچه تنگ و تقسیم گروه به 3 دسته شعاردهندگان، تصویربرداران و مخفی شدگان صورت می گیرد.
شعاردهندگان در مرکز تجمع می کنند و شروع به فریاد زدن می کنند، افرادی که در گوشه و کنار مخفی شده بودند در اطراف آنها جمع می شوند و عکاسان یا تصویربرداران هم در کنار آنها قرار می گیرند اگر کسی تلاش کرد شعاردهندگان را متوقف کند کسانی که مخفی شده اند از آنها دفاع می کنند و می گویند برادر بگذار حرفش را بزند و اگر کسی برای متفرق کردن آنها تلاش نکرد افرادی که مخفی شده بودند شروع به زدن آنها و مخفی کردنشان می کنند. در هر دو حالت موضوعی بسیار خوب و مناسب برای رسانه ها ایجاد می شود.
به طور کلی باید مسئولان را به سمت شکنجه و توسل به زور و خشونت سوق دهیم مسئولان نیز دور راه دارند یا دخالت می کنند یا نمی کنند.
اگر دخالت نکنند شمار افراد علاقمند به حضور در اعتراضات زیاد می شود زیرا خواسته هایی که جوانان مطرح می کنند با حمایت و تایید شمار بیشتری از جوانان مواجه می شود اما هیچ یک از افراد جدیدی که به این گروه می پیوندند نباید درباره آن چیزی بدانند.
3- در صورت دخالت مسئولان و بازداشت یکی از اعضای شبکه باید در برابر مسئولان خویشتن دار باشد فورا عقب نشینی کند و بدون اینکه کاری انجام دهد که آنها به رفتارش شک کنند فورا به خانه برگردد و در همین مرحله باقی بماند تا نوبت به مرحله بعد برسد. در این مدت حمایت مالی از او همچنان ادامه خواهد داشت.
- اگر مسئولان وارد عمل شوند و یکی از افراد خارج از باند را شناسایی کنند باید از این مسئله نهایت استفاده را کرد، خواستار آزادی او شد و اگر نیروهای امنیتی وی را شکنجه دهند که بسیار بهتر است زیرا ترویج عبارتی مانند شکنجه و آزار و اذیت مردم و ربط دادن آنها به نظام در تحریک احساسات مردم موثر است.
- وقتی حرکت در خیابان شروع می شود باید به سرعت مردم را تحریک کرد و خواسته های آنها را به سطحی بالاتر مانند سرنگونی نظام ارتقا داد. در این باره باید اقدامات زیر انجام شود:
4- وارد کردن باند دوم یعنی اراذل و اوباش به صحنه برای حمله به تظاهرکنندگان و نیروهای امنیتی جزء ضروری طرح است.
5- باید از رویدادهایی که احساسات دینی و اجتماعی را تحریک می کند مانند حمله به زنان که ترجیحا محجبه یا نقاب دار باشند عکس گرفت یا فیلمبرداری کرد بویژه هنگامی که این کار با اقدام تظاهرکنندگان در سر دادن شعار در حمایت از آنها همراه می شود.
اگر نیروهای امنیتی به آنها حمله کنند بسیار عالی است و اگر غیرنظامی ها به آنها حمله کنند باید از واژه نیروهای امنیتی یا لباس شخصی استفاده نمود. اگر هیچ کس به آنها حمله نکرد یکی از افراد این باند خود اقدام به حمله به آنها می کند حتی اگر جراحت های سطحی را به دنبال داشته باشد. تصویری که تهیه می شود نباید بیش از 20ثانیه باشد و تهیه فیلم باید از فاصله بسیار نزدیک انجام شود.
6- استفاده از عامل خون به دلیل اثرگذاری بالای آن روی مردم اهمیت زیادی دارد. کشتن یکی از تظاهرکنندگان خارج از باند که ترجیحا از خانواده بزرگ و معروفی باشد که روابط اجتماعی گسترده ای دارد خیلی عالی است. قتل این افراد باید توسط تک تیرانداز باشد و از همان گلوله هایی استفاده شود که نیروهای امنیتی و پلیس از آن استفاده می کنند.
7- باید اموال بازرگانانی که قبلا اقداماتی تحریک آمیز علیه آنها انجام شده به آتش کشیده شود.
8- تحریک طرفداران اسد و سوق دادن آنها به بحث و جدل با دیگران خصوصا اسلام گرایان، متهم کردن آنها به وابستگی به سازمان اطلاعات لازم است.
9- باید از طریق آشوب و تخریب هرگونه تلاشی از جانب نظام برای ارائه یک راه حل سیاسی را به بن بست کشاند.
10- باند رسانه در اینجا باید وارد شود و چند کار بکند؛ اول ارتباط دادن همه چیز به اسد به عنوان راس سیستم، وانمود کردن اینکه این حوادث تداوم روندهای گذشته است. کم ارزش جلوه دادن اقدامات اسد و مطرح کردن ضعف های تاریخی و نوشتن آن به پای او. اسد خیلی محبوب است ولی این محبوبیت را از طریق تحریک هواداران او به خشونت علیه معترضان باید به نقطه ضعف بدل نمود.
11-فرقه گرایان باید این کارها را بکنند:
- تشویق هر فرقه به انجام جنایت علیه فرقه مذهبی رقیب و انتشار عکس و فیلم آن در اسرع وقت. اینها باید دور از پایتخت باشد و در ابتدا نباید خونریزی زیادی بشود.
- این جنایات باید به حکومت نسبت داده باشد و تصاویر طوری باشد که مردم برای فهم آن نیازی به دانستن زبان عربی نداشته باشند. به این ترتیب تمام کشور در منازعات فرقه ای غرق می شود و حکومت کاملا در بن بست می ماند و امنیت پایتخت را از یاد می برد.
در این حالت دستگاه نظامی و امنیتی فرو می پاشد و راس نظام به عنوان عامل همه مشکلات معرفی می شود و در اینجا نوبت به سرمایه داران می رسد.
آنها باید با سران نظام وارد معامله شده، آنها را بخرند، با دیگر تجار وارد مذاکره شده با تهدید به مصادره اموال یا افشاگری اخلاقی آنها را همراه نمایند و در نهایت باید شورای ملی تشکیل بدهند که غرب آن را به رسمیت بشناسد.